Onze Friese Stabij (Sera) van 3 jaar oud heeft op
vrijdagmiddag 15 januari 2010 tussen 16.30 en 18.00 uur
zeven puppies gekregen: vier reutjes en drie teefjes.
De kleur van alle puppies is wit met donkerbruin.
De puppies groeien op in onze huiskamer.
Vader Max is een prachtig mooi getekende, gezonde en raszuivere
Heidewachtel van ongeveer 2,5 jaar oud.
Hieronder twee foto's van Max:
Sera woont in onze woonboerderij in de Gelderse Achterhoek
en Max woont ongeveer 20 km bij ons vandaan.
Sera en Max kunnen het uitstekend met elkaar vinden.
Vanaf het eerste moment waren zij dikke vrienden.
De Friese Stabij en de Heidewachtel hebben dezelfde voorvaderen.
Zo zijn er behalve de Stabijhoun, de Drentse Patrijshond,
het Kooikerhondje, de Heidewachtel (de kleine Münsterlander),
de grote Münsterlander, de Duitse Staande Langhaar,
de diverse Britse spaniels en de Franse epagneuls.
Zowel Sera als Max zijn jachthonden, maar ontzettend lief en aanhankelijk.
En ook heel slim en intelligent.
Het zijn allebei zeer gezonde en raszuivere honden.
Ze zijn gewend aan kinderen, poezen en andere honden.
Het is voor Sera haar tweede nest. Het eerste nest is van juli 2008.
Over acht weken mogen de puppies, natuurlijk ingeënt met een paspoort
en na een ontwormingskuur, naar de nieuwe eigenaren.
Dit is nummer 1; een reutje.
Hierboven en -onder kun je goed zien hoe een puppie op de wereld komt, netjes ingepakt in een vlies.
Zodra de puppie in zijn geheel ter wereld gekomen is
bijt Sera het vlies er direct af en wordt de navelstreng doorgebeten.
Op het gezicht gaat dat nogal ruw, maar de puppie heeft er absoluut niet van te lijden.
Het is heel mooi om te zien dat de moederhond dit allemaal volgens haar instinct doet.
Als Sera het wat te druk heeft met andere dingen,
dan kan het geen kwaad om een handje te helpen met het verwijderen van het vlies.
Sera laat ons zonder problemen toe bij de jonggeboren puppies. Ze heeft het volste vertrouwen.
De puppies voelen zich al gelijk op hun gemak.
We zorgen ervoor dat het nest goed schoon gehouden worden en lekker warm is.
Sera en haar puppies liggen in een grote kist midden in de warme huiskamer.
Hieronder foto's van de dag na de geboorte:
Sera is een heel zorgzame moeder.
Eén van de puppies is nog een beetje geel/groen gekleurd door de nageboorte. Dat trekt vanzelf weg.
Alle puppies zijn heel mooi getekend en allemaal wit met donkerbruine vlekken, net zoals hun vader Max en moeder Sera.
Het drinkt en slaapt allemaal uitstekend.
Tot ons groot verdriet is na twee dagen een van de puppies overleden.
Het geel/groen gekleurde puppie (een reutje) was niet in orde.
De tweede dag woog hij 370 gram en de derde dag nog maar 300 gram,
terwijl de andere puppies al meer dan 500 gram wogen.
We zijn op zondag nog naar de dierenarts gegaan, maar er was helaas geen hoop meer.
Vermoedelijk heeft hij voor de geboorte ontlasting naar binnen gekregen.
De andere puppies maken het gelukkig uitstekend.
Ze drinken en groeien uitstekend en zijn heel levendig.
Tussen het drinken door wordt er natuurlijk veel geslapen, ook door Sera:
Hieronder foto's van alle zes de puppies, op de tweede dag na de geboorte:
Dit is Nynke van der Meer:
Bo de Boer:
Sjors Bijsterveld:
Sterre Feenstra:
Rakker Beekhuis:
Sjef Korten:
Marlou zit altijd graag bij Sera en de puppies. Zo leren de puppies alvast om te gaan met Windows...
De puppies midden in de huiskamer is niet alleen heel gezellig, maar ook goed voor
het socialiseringsproces. De puppies raken zodoende gewend aan huiselijke geluiden,
zoals de stofzuiger, radio en televisie en mensen die langs lopen.
Ze krijgen ook veel bezoek vanuit de buurt en vrienden en vriendinnen van de kinderen.
De puppies groeien als kool! In de eerste week al 100 tot 150 gram per dag.
Je kunt duidelijk merken dat ze maar met z'n zessen zijn.
Het nest van 2008 bestond uit tien puppies en daarbij ging het groeiproces minder snel.
Soms wil Sera ook een beetje rust:
Iedere twee dagen worden de puppies gewogen:
Let op het rechter hondje; die is al drinkende in slaap gevallen:
Rakker ligt meestal direct te slapen als hij bij iemand ligt:
Hieronder een aantal foto's van 3 februari.
De hondjes doen het geweldig! Ze groeien als kool en zijn heel levendig.
Er wordt al druk gekwispeld en soms worden er heel gekke geluiden gemaakt;
het lijkt wat op blaffen... ;-)
Tussen en drinken en slapen door, wordt er ook veel gespeeld met elkaar
Alle hondjes hebben inmiddels hun ogen (half) open.
Dit is Sjors (die vindt het nog wat eng, zo hoog op de bank):
Dit is ook Sjors:
Dit is Nienke:
Dit ook:
Dit is Rakker (tijd om te gaan slapen):
Dit ook:
Dit is de favoriete houding van Sjef:
Dit is Sterre die, na gewogen te zijn, de eerste ontwormingskuur krijgt:
Volgens de dierenarts vinden de puppies het erg vies smaken...
Dit vinden de puppies veel beter; lekker op schoot aangehaald worden:
Bezoek van een buurmeisje:
Over de herkomst van de Stabijhoun is niet veel bekend.
Vanaf ongeveer 1800 werden de Friese rassen door verschillende Friese auteurs beschreven;
onder anderen Waling Dijkstra en Nynke van Hichtum.
Afdoende bewijzen ontbreken, maar er wordt wel verondersteld dat de voorvaderen van de Stabijhoun
gezocht moeten worden bij de spaniel (ook wel spanjoel of spioen genoemd)
die tijdens de Spaanse bezetting meegekomen was naar het noorden.
In de Italiaanse rassenlijst van de Fédération Cynologique Internationale (F.C.I.)
wordt de Stabijhoun Spaniel Olandese genoemd.
Deze Spaanse spaniel moet volgens het schilderij van Adriaen van Ostade
'Boerengezelschap binnenshuis 1661' in vele landen voor nakomelingschap hebben gezorgd,
getuige het aantal rassen die qua uiterlijk veel gemeen hebben.
Zo zijn er behalve de Stabijhoun, de Drentse Patrijshond, het Kooikerhondje,
de Heidewachtel (de kleine Münsterlander), de grote Münsterlander, de Duitse Staande Langhaar,
de diverse Britse spaniels en de Franse epagneuls.
Al deze rassen hebben de lange meest sluike beharing, de hangende oren,
de bevedering aan de achterhand en de tweekleurige vacht.
Het schilderij van Gabriel Metsu 'Het geschenk van de jager 1650 tot 1660'
wit met bruine, zwarte of oranje platen.
De zogeheten schimmel komt minder vaak voor.
Onder schimmel wordt verstaan het door elkaar voorkomen van gekleurde
en witte haren in de witte gebieden bij bonte honden.
Bij zwartbonte honden dus zwartschimmel (ook wel blauw-schimmel genoemd),
bij bruinbonte honden bruin-schimmel.
Overeenkomstige honden vindt men ook op de schilderijen uit de periode 1600-1700
van onder andere Jan Steen en Eglon van der Neer.
Al zijn de afgebeelde honden veelal kleiner van stuk.
Ook op Nederlandse schilderijen uit de achttiende en negentiende eeuw
zijn Stabijachtige honden te zien.